Donder en bliksem!

Het was op vrijdag 19 juni de hele dag heet geweest. Een ontlading moest volgen. En zo geschiedde: de Scheidsrechtersvereniging Gouda e.O. streek neer op golfterrein Crimpenerhout voor het jaarlijkse rondje voetgolf. Meer ontladingen zouden later die avond volgen.

De voortekenen waren al niet gunstig. Buienradar kwam met een onheilspellende kaartje: ergens op de avond zou een enorme onweersbui de landerijen doen sidderen en beven. Verder blokkeerde een gekapseisde vrachtwagen de C.G. Roosweg, dus sommige chauffeurs moesten kruip-door-sluip-door Ouderkerk en andere lokaliteiten zien te navigeren. Anderen hadden de bui al zien hangen 😉 en verkozen de route via de A12.

Verfrissing

Maar op de baan viel alles – nog – mee. De voorzitter had vier teams van vier ingedeeld, maar door wat afzeggingen en toevoegingen ontstond een existentiële crisis. Joop Kok bleek opeens Merel Snoei te zijn, Merel was Anja Broere, en Anja was Eno. Die er niet eens was! Ook wel jammer, want zijn traditionele duik in het meertje zou voor iedereen een welkome verfrissing zijn geweest. We moesten het doen met Tijs in een uit de kluiten gewassen wasteiltje.

Na de onvermijdelijke groepsfoto trapte Collin het feestje af. Langzaam gingen de groepen – velen gekleed in clubtenue – de baan rond. Sommigen ging dat beter af dan anderen. De baan is verraderlijk met gladde, golvende greens, bedrieglijke bunkers en huichelende heuveltjes. Af en toe ontsnapte er een ontlading aan iemand wiens bal niet rolde zoals het moest. Maar ook ontladingen van vreugde, zoals bij de zoon van Sulimen, die een verre put trof.

Oranje gloed

Janny had met haar vooruitziende blik een paraplu meegenomen en moest die tijdens het rondje ook gebruiken. De paar druppels die vielen, waren slechts verkenners en konden makkelijk onschadelijk worden gemaakt. De grote troepenmacht achter hen was in een betoverende oranje gloed zichtbaar. Na zo’n vijf kilometer wandelen en balletje trappen, kwamen we weer bij de baas, Jan-Willem Baas, uit. De opvolger van Ben van Maaren (2x) en Eno Middelham was Collin Bosschieter. Hij kreeg zijn prijs uit handen van de voorzitter, die er snel vandoor ging, want er stonden nog ramen open thuis.

Bij het restaurant werden noodmaatregelen getroffen. Alles wat los en vast zat werd binnengehaald in de nu snel aantrekkende wind. Binnen bleef een groepje bibberend, maar gelukkig voorzien van eten en drinken, nog wat kletsen over het afgelopen seizoen en zich vergapen aan het spektakel dat zich buiten onttrok. Een wederom beregezellige avond eindigde in ruim 181,000 ontladingen.

Hieronder nog de eindstand:

Meer foto’s zien? Ga dan naar deze site!