Daags na de ALV kwam oud-betaaldvoetbalscheidsrechter Ed Janssen de grote rivieren afzakken om zich in Gouda te melden. Het werd een indringende, inzichtelijke en uiteindelijk indrukwekkende presentatie die alle aanwezigen tot het eind geboeid hield.
En dat eind lag ruim na 22.30u. Maar niemand van de ca. 25 aanwezigen, met uitzondering van de fotograaf van het AD, maakte ook maar aanstalten om weg te gaan. Het verhaal van, en de interactie met, Ed Janssen werkte als een magneet. Zelfs oud-voorzitter Jan Hogenelst, in de veronderstelling dat de ALV op de agenda stond, bleef gefascineerd kijken en mengde zich ook in de discussie. Hij was in het goede gezelschap van René Kiebert, dus er waren drie (oud-)voorzitters aanwezig.
Maar goed, Ed vroeg om toch vooral dichtbij hem te komen zitten, want hij stelt interactie zeer op prijs. Die kreeg hij voldoende en anders zocht hij het wel op. De beelden waarmee hij begon, verklaarden meteen waarom zijn visitekaartje in zwart-wit is gedrukt. Zo kon men geel of rood aanduiden bij de incidenten op het scherm. En dat viel nog niet mee. Hierna vertelde Ed waarom hij scheidsrechter was geworden. Als kind had hij borstkanker gehad, waarna hij zijn droom wilde waarmaken. Daarbij haalde hij een uitspraak van Sifan Hassan aan: If your dreams don’t scare you, they’re not big enough. Plezier is altijd zijn grootste drijfveer geweest.
Loopbaan en het zwarte gat
Hij heeft hard ervoor moeten werken, maar het is hem gelukt. Met in totaal 426 wedstrijden in het Nederlandse topvoetbal en 94 internationale wedstrijden kan hij terugkijken op een imposante loopbaan. Maar na zijn afscheid ging het mis. Hij had al ruim daarvoor afgesproken dat hij VAR zou worden en opleider bij de KNVB, en zich daar helemaal op ingesteld. Maar toen kwam de FIFA met een edict dat oud-scheidsrechters geen VAR mochten worden.
Dit was zo’n domper dat Ed in een zwart gat viel en twee zeer zware jaren had. Met een uitspraak van Johan Cruijff – ‘Als je gelukkig wilt zijn, moet je doen wat je gelukkig maakt’ – begon de weg omhoog. Hij werd chauffeur (en coach) bij een taxibedrijf voor gehandicapten. Hij ging weer bij de amateurs fluiten. Hij ging zijn volleyballende dochters supporteren en werd er zelfs scheidsrechter. Hij ging presentaties verzorgen. En hij werd coach voor scheidsrechters in het betaalde voetbal.
Op een vraag uit de zaal zei Ed dat de KNVB eigenlijk te weinig doet om scheidsrechters te begeleiden die aangeven te willen stoppen, van hoog tot laag. Ed, die na de zomer voorzitter wordt van de adviesgroep spelregels van de KNVB, hoopt dat er een soort traject komt hiervoor.
Druk
In het begin van de avond had Ed aangegeven dat presteren onder druk een van de redenen was waarom hij scheidsrechter was geworden. Met praktische voorbeelden op film liet hij zien dat spanning nodig is, want adrenaline maakt je alerter. Maar druk kan het je ook moeilijk maken.
Zo werd hij, een week nadat Feyenoord met 10-0 van PSV had verloren, aangesteld voor Feyenoord-VVV. Niet alleen een degradatiekraker, maar ook had Ed in zijn jeugd voor VVV gevoetbald. En dat wisten de media natuurlijk breed uit te meten. Dus de druk was immens. En onder die druk maakten Ed en zijn team twee grote fouten ineens. Waar iedereen dacht dat een kopbal van Feyenoord over de doellijn was geweest, gaf Ed niet thuis. Achteraf bleek de kopballer buitenspel te hebben gestaan, maar dat hadden ze ook niet gezien. Heel Feyenoord liep dus tegen hem te hoop. Toen kwam het advies dat hem die avond redde: blijf rustig en kalm, houd vertrouwen in jezelf. Want even later scoorde VVV, waardoor Feyenoord virtueel onder de rode streep zou komen. Maar gelukkig had Ed gezien dat er hands was gemaakt, dus kon hij de Kuip ongehinderd verlaten.
Alle adviezen van Ed bij druk op een rijtje:
- blijf evalueren
- houd vertrouwen in jezelf
- houd je aan de afspraken
- houd vertrouwen in je team
- zet iedereen vooraf op scherp
- durf impopulair te zijn
- blijf rustig als leider
Leiderschap
Het was intussen al 22.15u. Maar alle aanwezigen vonden het prima dat Ed doorging. Het laatste stuk ging over leiderschap. Als onderdeel hiervan vertelde Ed dat duidelijke communicatie en oogcontact van groot belang zijn om angels uit de situatie te halen. Dit leverde Eds hoogtepunt als scheidsrechter op, toevallig ook in de Kuip. Toen Robin van Persie, terug op het oude nest, bij een actie in de 16 naar de grond ging, brulde de Kuip om een strafschop. Maar Ed liep naar van Persie en zei rustig dat het te weinig was. Waarop van Persie zei: ‘Dan gaan we door’ en Ed een high-five gaf. Behalve een geweldig moment, zag de uitzinnig fanatieke aanhang meteen dat het goed zat.
Humor
Tot slot benadrukte Ed het belang van humor. Wat aansloot bij plezier als drijfveer. Zo had Mark van Bommel er een handje van om scheidsrechters te jennen met opmerkingen als ‘Dat had je niet helemaal goed gezien, he?’ Dan is het mooi om terug te kunnen zeggen: ‘Ja, en Toivonen staat al een halfuur op een goede pass van jou te wachten, Mark.’ Of als diezelfde Toivonen getergd met gespreide armen op je afkomt, de tegenwoordigheid van geest te hebben om die handen vast te pakken en te zeggen: ‘Ah, you want to do the tango with me?‘
Hierna floot de voorzitter echt af voor het einde. Ed kreeg stroopwafels en een jubileumspeld mee voor de lange rit naar Limburg, de aanwezigen met veel indrukken achterlatend.
Link naar alle foto’s hier.
Het artikel in de krant is hier te vinden, maar ook op LinkedIn.