De competitie is nu enkele weken oud en onze vaste gastschrijver Chris van Rijswijk laat er zijn licht over schijnen.
Half augustus begonnen de tweede en derde divisie, een week later de vierde, terwijl de profs zelfs al veel eerder waren begonnen, met de Johan Cruijff-schaal om precies te zijn. Vanaf de laatste week van augustus ging de rest van voetballend Nederland van start – met de bekercompetitie.
Deze laatste wordt door veel clubs gezien als verlenging van de oefencampagne, wat wel jammer is voor ons als arbiters. Want als deze teams graag fitte scheidsrechters willen, dan moeten ze het zelf ook serieus nemen. We praten hier wel over de 1e tot en met de 5e klasse. Natuurlijk zijn er teams die de bekercompetitie wel serieus nemen en die komen het verst. Deze teams nemen ook de spelregels serieus en dat is voor de arbitrage een heerlijk gevoel.
De veranderde spelregels
Zouden de spelregels die zijn veranderd eigenlijk wel toegepast worden? Nu, ik kan je zeggen: door de ene scheidsrechter wel, en door de andere niet. Als scheidsrechters passen wij de spelregels zo veel mogelijk toe, maar dat is niet altijd naar de zin van spelers en trainers.
Dat was te merken in mijn eerste aanstelling. Als assistent moet je de doelen controleren en een gesprek met de doelman of -vrouw voeren. Netjes uitleggen dat er geen bidon en handdoek in het doel mogen liggen. Dan kom je met de nieuwe regel dat de bal maar acht seconden in bezit mag zijn. Er wordt gevraagd vanaf wanneer deze regel geldt. Helaas is het dus niet altijd even goed gesteld met de kennis van de regels.
Na de wedstrijd ga je gezellig op zondagavond Studio Sport kijken. Wat zie je? Ook scheidsrechters zijn wat wisselvallig in de toepassing van de nieuwe regels. En waar zij nog worden geholpen door de VAR als het nodig is, geldt dat voor ons helaas niet. Wij moeten het zonder beelden doen. Dat is het grote verschil tussen ons. Hoe moeten we dan iedereen op één lijn krijgen wat betreft spelregels? Dat zal niet gaan, omdat elke scheidsrechter een eigen karakter en eigen kijk erop heeft.
Videobeelden
Maar moeten wij het wel altijd zonder beelden doen? Nee. De laatste jaren werken teams vanaf de tweede divisie tot en met de vijfde klasse met videoanalyse. En dat is soms ook een pluspunt voor ons, als we de beelden mogen zien. Zeker als er wordt geroepen dat het een foute arbitrale beslissing was. Als ze er dan achter komen dat het een goede beslissing was, zul je de beelden niet zo snel krijgen. Andersom natuurlijk wel.
Natuurlijk zijn er verenigingen die er niet moeilijk over doen om beelden te delen. Zo zie je maar: bij de amateurs hebben ook een soort VAR, namelijk de videoanalyse van de teams. Zelfs Facebook of andere social media doen eraan mee. In het weekend worden diverse filmpjes erop gezet door supporters die vinden dat ze genaaid zijn – maar meestal de regels niet kennen.
Als we op een trainingsavond een videoanalyse doen van een collega (assistent-)scheidsrechter, dan heb je verschillende meningen over de beslissingen die zijn genomen. En dat is het mooie van onze hobby: iedereen benadert een wedstrijd anders, zolang we de spelregels maar kennen en kunnen verkopen. En zolang ik kan verkopen dat ik goed zat, hoef ik niet altijd de juiste beslissing te hebben genomen 😉